تبلیغات
زیست سلولی مولکولی 90 دانشگاه شیراز - چگونه یک آنزیم پیام های سلولی را متمایز می کند؟

پروتئین ها در سلول از طریق پیام هایی برای تشخیص آنچه که باید ذخیره شود و آنچه باید دور ریخته شود، خوانده می شوند، پیام های که برای دفع مشخص شده اند به شدت می توانند سرنوشت یک سلول را تغییر دهند. سلولهای بنیادی از این مکانیسم برای حفظ هویت خود استفاده می کنند. چگونه یک پروتئین تفاوت بین دو پیام مشابه را تشخیص می دهد؟
به گزارش پژوهشکده مجازی بیوتکنولوژی پزشکی، یک تیم از دانشمندان نشان داده است که پروتئین Dis3l2 از جایگاههای شناسایی متعددی برای دریافت پیام ها استفاده می کند.
Dis3l2 پروتئینی است که سلول های بنیادی را از پیام های ویژه تجزیه محافظت می کند. پیام ها خاص است. اما چگونه آنزیم ها می دانند که کدام پیام برای از بین بردن است؟

پروتئین ها در سلول از طریق پیام هایی برای تشخیص آنچه که باید ذخیره شود و آنچه باید دور ریخته شود، خوانده می شوند، اما در اینجا، این فرایند نقش بسیار مهم تری دارد. این پیام ها به شدت می توانند سرنوشت یک سلول را تغییر دهند . در واقع، سلولهای بنیادی از چنین مکانیسمی برای حفظ هویت خود استفاده می کنند.

چگونه یک پروتئین تفاوت بین دو پیام به ظاهر مشابه را تشخیص می دهد؟ در حال حاضر یک تیم از دانشمندان CSHL به سرپرستی محقق و استاد Leemor Joshua-Tor توصیف کرد که چگونه پروتئین Dis3l2  از جایگاه های شناسایی متعدد استفاده می کند تا پیام هایی فروپاشی را دریافت کند.

Dis3l2 یک ماشین مولکولی که به حفظ ویژگی های سلول های بنیادی کمک می کند. این پروتئین به عنوان جلاد یک مسیر زیبا است که مانع از تغییر سلول های بنیادی به انواع سلول های دیگر می شود. این پروتئین این کار را با اقدامی شبیه به دفع زباله برای پیام های داخل سلول انجام می دهد.Dis3l2  لزوما بسیار خاص است. Dis3l2  بایستی پیام های که سرنوشت سلول بنیادی را تغییر می دهد را تجزیه کند.

بنابراین، Dis3l2 فقط پیام های خاصی که با برچسب های مولکولی (زنجیره پلی U) مشخص شده است را مورد هدف قرار می دهد. آنزیم ها اکثر پیام ها (آنهایی که پروتئین یا سایر پیام های حیاتی را به رمز در می آورند)که انتهای آنها با زنجیره متفاوتی بنام زنجیره پلی A پوشیده شده است را در سلول نادیده می گیرند.

دانشمندان CSHL  بدنبال فهمیدن چگونگی قابلیت Dis3l2  در خواندن و تشخیص این دو زنجیره بودند. آنها از یک نوع عکاسی مولکولی موسوم به عنوان کریستالوگرافی اشعه X را بکار بردند تا ساختار Dis3l2  را در حالی که به یک زنجیره پلی U متصل شده بود را مشاهده کنند. دکتر Joshua-Tor  می گوید: به نظر می رسد که این آنزیم بصورت یک قیف است (با گستره ای در بالا و قاعده باریک). زنجیره زنجیره پلی U خودش را به انتهای این قیف متصل می کند در حالی که بقیه پیام بزرگ می تواند در دهانه بزرگ بالای آن باقی بماند.

اما آنزیم چگونه زنجیره پلی U را می خواند؟ Christopher Faehnle و Jack Walleshauser (نویسندگان ارشد مقاله) نشان دادندکه در داخل قیف تعداد زیادی نقطه تماس وجود دارد که به طور خاص با زنجیره پلیU  میانکنش دارند. همه این نقاط یک ناحیه چسبنده را ایجاد می کنند که توالی پلی U  را در اعماق آنزیم نگه می دارد. اما زنجیره های دیگر ارتباط برقرار نمی کنند. این موضوع به ما در درک چگونگی تمایز بین دو توالی در سلول توسط آنزیم کمک کرده است.

علاوه بر این، این پروژه دید ما را در این مورد افزایش می دهد که سلول های بنیادی چگونه هویت خود را حفظ می کند.

منبع:

Christopher R. Faehnle, Jack Walleshauser, Leemor Joshua-Tor. Mechanism of Dis3l2 substrate recognition in the Lin28–let-7 pathway. Nature, 2014; DOI: 10.1038/nature13553





طبقه بندی: موضوعات علمی،

تاریخ : دوشنبه 31 شهریور 1393 | 08:45 قبل از ظهر | نویسنده : الهه امامقلی | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.